Poema de Noa Puente


Galicia
Verde prado cheo de cor,
Cores enraizadas á terra
que medran e medran.
Sol fugaz e chuvias continuadas.
Vento que non só é brisa.
Noites longas e escuras con brillo 
de milleiros de chispas, farolas.
A xeada conxelando corazóns e ideas.
Noa Puente Castro 4º ESO B

Comentarios

Publicacións populares deste blog

poema de Y.B.S

Poema de Alejandro Piso